Poul Gelderloos
  • Home
  • Gedichten
  • Genealogie
  • Contact
logo

Te veel, te vol

Te veel, te vol

Gedachten dwarrelen door mijn hoofd
als in een herfststorm, opgejaagd,
zelden rust of stil, nooit niets.

Wachtend op een volgende windvlaag,
verward, weer vliegend, opgejaagd
naar een moment van stilte.

Stormen, zij trekken niet meer voorbij,
maar duren, duren en duren.
teveel, te vol is mijn hoofd.

 Vorig bericht
Zeg eens, Noembare Onnoembare
Volgend bericht  
Wetten als netten
©Poul Gelderloos
Back to Top